كيست كه در اين ميخانه را مي‌زند

نوشته شده توسط محمود در پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387 ساعت 14:18 موضوع | لینک ثابت

گل مريم، گل ياس، آلاله‌ي احساس

همه پاكي، پر از شور و احساس

گل سوسن، گل نرگس، همه شاد

همه علم و نيكي، پر از عطر گل ياس . . .

ميلاد با سعادت كريمه خلقت، اسوه و الگوي دختران هستي، حضرت فاطمه معصومه مبارك باد

نوشته شده توسط محمود در پنجشنبه هفتم مهر 1390 ساعت 10:9 موضوع | لینک ثابت

به نام حضرت جان آفرین

بی مقدمه پس از مدت ها می خواهم نوشتن را شروع کنم! هرچند که هیچ زمانی ننوشته ام!!! البته در این آشفته بازار می توانم ادعا کنم که از قرن ها پیش نوشته ام! البته با اجازه بزرگ ترها! تقریبا از زمانی که سن ام دو رقمی شد نوشتن را ترک کردم تا به کنون! پس قلم بی تجربه و پر قصورم را به بزرگی خودتون ببخشید، هرچند که قبلا نیز غیر از این نبوده است؛ در قرون گذشته!!!

شما که قریبه نیستین، از خدا هم که پنهان نیست، از شما هم پنهان نباشه که نیست! بد آشفته بازاری شده!!! فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و . . . و هر آنچه که بتواند آشفته باشد از سفره ناهار تا روابط زناشویی و حتی ارتباط با خدا و امام زمان!!!!!!!!!! تا به کی و کجا را فقط خدا می داند!!! اصلا مهم نیست حضرت آقای الف و ب و ج و د و . . . خودشون یا همسرشون از توابین هستند و اخراجی فلان سازمان و وزارت خانه، و آبدارچی و نامه بر فلان وزارت خانه، سازمان و شهرداری. فقط ارتباط مهم است! خواه اجنه، آقای ریییس جمهور، خدا، امام زمان و شاید هم حوری و پری!!! خدا را شکر سازمان های فرهنگی و هنری هم در راس این آشفته بازار هستند انگار نه انگار که فرهنگ پایه و اساس تمام آنچه هست، هست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! که بسیاری از این آقایان پس از اخراج کارمند رادیو شده اند و متصدی فرهنگ!!!!!!!!!!!!! چه فرهنگ سازان بی فرهنگی!!!!!!!!!! به قول نن جون عمه جانم خدا به دور خواهر توف توف!!!!!!!!

آقای احمدی نژاد، آقایان لاریجانی، آقای ضرغامی، آقایان وزیر، وکیل، مدیر کل تا به کی؟!؟! خون شهدا پایمال نشد؟

و دست آخر سخنی با جناب ضرغامی که بر صندلی رسانه ملی یعنی بزرگترین سازمان فرهنگی تکیه زده است و خود را پشت ولایت پنهان کرده؛ دست مریضات آقا!!!!! کاری که شما و امثال شما در فرهنگ کرده اید و انجام میدین کمتر کسی توانش را داره!!!!!!!!!! کمی فکر کنید!!! فکر!!! چیز غریبی نیست!!! فلان خواننده با یه شبکه به چه میزان مخاطب داره و رسانه شما با چند تا شبکه؟ چند تا کارمند؟ چند تا مخاطب؟

کمی خجالت بد نیست!!! البته اگر خودی هستین!!!  برنامه های کپی شده از فلان شبکه خارجی! فیلم های کپی شده! ضد فرهنگ، ضد دین و  . . . و چه افتضاحی!!! راستی وقتی از فلان بازیگر جوان زن تجلیل می کنید چه حسی دارین؟

دست آخر یاد بگیریم و سعی کنیم دین دار باشیم، دین مدار باشیم، حکومت دینی داشته باشیم اما از دین نان نخوریم، دین را خراب نکنیم و اشتباهات خود و دیگران را به اسم دین توجیه نکنیم و به پای دین نگذاریم.

خدا در قرآن می فرماید؛ تا خودتون نخواهید تغییری ایجاد نخواهد شد. و بر همین اساس امر به معروف و نهی از منکر واجب شد بلاخص در این آشفته بازار فرهنگی.  

نوشته شده توسط محمود در چهارشنبه سی ام شهریور 1390 ساعت 10:49 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محمود در پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387 ساعت 14:18 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محمود در جمعه سوم اسفند 1386 ساعت 18:38 موضوع | لینک ثابت

نظر دهيد!

گذر بر تاريخ گواه بر وجود عالمان مذهبي در راس تمامي نهضت‌هاي ضد استبدادي و استعماري مؤثر و كارا در دول اسلامي بلاخص ايران، بخاطر تفاوت در روحانيت شيعي و سني به علت وابسته به حكام نبودن و  وابسته بودن دارد. و مي‌توان گفت: اگر نهضت انقلابي مردم ايران در دهه 50 به پيروزي رسيد به علت رهبري كارا و مؤثر حضرت امام خميني(ر‌ه) و ديگر مصلحان مذهبي بوده است. اما باز اگر مردم نبودند؛ انقلاب اسلامي ايران هيچ‌گاه به واقعيت نمي‌پيوست و اگر مردم و پيروزي انقلاب نبود؛ بسيج به وجود نمي‌آمد و اگر بسيج نبود؛ سپاه‌پاسداران‌انقلاب‌اسلامي‌ايران تشكيل نمي‌شد، و اگر سپاهي مقتدر و كارا به مرحله ظهور نمي‌رسيد؛ نظام حاصل از انقلاب پايدار نمي‌ماند و اگر انقلاب پايدار نمي‌ماند؛ شكستي بزرگ را حوزه‌هاي ديني كسب مي‌كردند كه در وراي آن ديگر اثري از آخوند‌هاي پايين‌دست نبود و به غير از مراجع و علماي بزرگ ديگر آخوندي در سياست كه هيچ در كوچه و بازار نيز ديده نمي‌شد . . .                                                                       

نوشته شده توسط محمود در پنجشنبه چهارم بهمن 1386 ساعت 13:56 موضوع | لینک ثابت

به نام او كه هرچه هست از اوست

فراموشي را مي‌توان يكي از نعمات الهي دانست كه به آدمي ارزاني شده است. اما آنچه كه در اينجا حائز اهميت است كسب تجربه از امور به واقع پيوسته و گذر زمان است كه اگر چه تلخ يا شيريخ بايد از آن تجربه جست.

چند ماهي بيش‌تر از دهمين سالگرد دوم خرداد 76 نگذشته است كه بخاطر ائتلاف در جريان اصلاحات مراسم‌هاي متعدد در اندازه‌هاي گوناگون برگزار مي‌شود. كه همگي براي انتخابات مجلس در چند ماه آينده است. اما در تمامي اين مراسم‌ها فصل مشتركي موجود است كه كم يا زياد به چشم مي‌آيد. در مراسم سالگرد دوم خرداد كه در آن كمتر از طراوت و هيجان مثبت و يا احياناً اقبال مردم و نخبگان خبري بود و همچنين در ديگر مراسم‌هاي مذكور به طور تمام و كمال سعي بر آن مي‌شود كه كارايي دولت نهم در زمينه هاي مختلف به زير سوال برود و كم‌تر در پي پاسخ به سوالاتي برمي‌آيند كه خود طراح آن بوده‌اند همچنان كه آقاي سعيد حجاريان هيچ‌گاه آن‌گونه كه بايد و شايد به سوالاتي كه خود در مراسم حزب مشاركت به مناسبت سالگرد دوم خرداد مطرح كرد پاسخ نداد و ديگر رفقاي اصلاح طلب وي نيز در مقام پاسخ برنيامدند. و حتي زماني كه از جريان دوم خرداد به عنوان جنبشي از جنس انقلاب ياد مي‌كنند پاسخي براي عدم پايداري آن ندارند!!

اما آنچه كه هست جريان دوم خرداد صرفاً با ابتناء بر نارضايتي مردم از سياست‌ها و برخي از پيامدهاي منفي دوران سازندگي و توسعه اقتصادي شكل گرفت. دوراني كه در آن قرار بود تمام مغازه‌ها و بقالي‌ها جاي خود را به فروشگاههاي زنجيره‌اي دولتي بدهند! اما به مرور زمان، هم مشربي و هم پيالگي اين دو جريان براي عموم هويدا شد. جريان دوم خرداد كه با به ميدان آمدن دفتر تحكيم و انجمن‌هاي اسلامي وابسته كه پايگاه نسبتاً قدرتمندي در ميان دانشگاهيان داشت ارتزاق مي‌كرد. به جايي رسيد كه پس از مدت زماني بجز استثناهايي، از آن «شوراي هماهنگي خط امام» كسي در ميدان نبود و حتي در طول سال‌هاي 76 تا 84 براساس ليست، 279 نفر از استادان در دانشگاه تهران بازنشسته و 45 نفر استاد نيز اخراج شده‌اند كه بيشترين اخراجي‌ها و بازنشستگي‌ها را به خود اختصاص داده است. و همچنين در اين دوران حدود 153 نفر از مديران نيز تغيير كرده‌اند كه باز بيشترين نرخ تغيير و تحول مي‌باشد- در دولت نهم ميزان تغيير و تحول يك پنجم اين نرخ است- و به تعبير آقاي كروبي «حركت دانشجويي در دوره اصلاحات آلت دست برخي گروههاي منزوي شد و فاجعه‌اي را براي دانشجو رقم زد . . . حركت دانشجويي از مسير عادي و طبيعي‌اش خارج شد به اين معنا كه شعارهايي مي‌دادند كه از مرزها خارج مي‌شد.» به جرأت مي‌توان تشنج موجود بر فضاي دانشگاه و عرصه عمومي را كه منتهي به اتفاقات كوي دانشگاه و . . . شد را تحت تأثير شانتاژ و نظر نيروهاي اپوزيسيوني دانست. كه عرصه را بر رئيس‌جمهور تنگ كرده و به فعاليت خود مي‌پرداختند. و اين سوال را مي‌توان مطرح كرد كه آيا اگر احمدي‌نژاد و همراهانش مي‌خواستند نمي‌توانستند رويدادهاي اميركبير را به كوي دانشگاهي ديگر تبديل كنند؟ كما آنكه هيچ‌گاه تصوير خاتمي سوزانده نشد اما كوي دانشگاه اتفاق افتاد. آقاي سيد محمد خاتمي كه پيش‌تر وزير مستعفي آقاي اكبر هاشمي رفسنجاني بود و پس از آن نيز به كتابخانه ملي رفت؛ بيشتر ذوق فكري، فرهنگي و نظري داشت تا آنكه بخواهد يك مدير كارا باشد و حتي مي‌توان اين ادعا را كرد كه آقاي خاتمي هيچگاه به مفهوم حقوقي و قانوني و مسئولتي نمي‌خواست رئيس‌جمهور باشد. و بر همين اساس مسئوليت بر دوش او سنگيني مي‌كرد. و شايد به همين علت بعد از گذر زمان با آگاهي و هوشياري كامل مي‌گويد: «من رهبر و ليدر اصلاحات نيستم» يا «نامزد انتخابات نمي‌شوم، ديگر پير شده‌ام.» و به تعبير آقاي محمد علي ابطحي- رئيس دفتر آقاي خاتمي در اولين دوره رياست جمهوري وي «مشكلي كه بر اقدامات خاتمي وارد است عدم نظارت او بر جريان اصلاحات و مديريت آن است تا با نظارت وي مشخص شود چه كساني درون اصلاحات نقش دارند. در نهايت خاتمي، مدير اين مجموعه نشد. آقاي خاتمي كه خود هرچند گاهي در برابر آن افراط‌گيري‌هاي سازمان يافته مي‌خواست كه برآيد در حال حاضر لب به سخن گشوده است و مي‌گويد: «مگر ما مي‌گفتيم اگر يك روزنامه،  جناح و جريان سياسي حرفي را بزند كه امنيت ملي را از بين ببرد، با آن برخورد نشود؟ ما مي‌گفتيم از روي ضابطه، با وكيل و هيئت منصفه و با طي روال باشد.»

آقاي سيد محمد خاتمي چه بخواهد و چه نخواهد؛ به نماد دوراني است كه به سختي مي‌توان از آن دفاع كرد همچنان كه خود او نيز انگيزه چنداني در زمينه از خود نشان نمي‌دهد. چرا كه در اين دوران، در مطبوعات وابسته به دولت و جريان دوم خرداد مطالبي منتشر شد كه در آن به هر نحوي به آرمان‌هاي بلند مرتبة امام خميني و مردم بزرگ اين سرزمين اهانت و توهين موج مي‌زند. آري در همين مطبوعات بود كه نوشتند: «مبارزه با اسرائيل مبناي فقهي ندارد» و اسرائيل را كشوري دموكراتيك كه از حقوق همه مسلمانان دفاع مي‌كند خواندند و شهادت طلبي رزمندگان اسلام را يعني تمام آنان كه نفس كشيدن خود را مديون آنها هستند را خشونت گرايي ناميدند. و يا «هيئت‌هاي مذهبي منشأ خشونت‌اند و بسيجي‌ها اعضاي تشكيل دهندة اين هسته‌ها مي‌باشند» و «نظام اسلامي با اصلاحات و مدرنيته منافات دارد» و «جامعة ولايي انحصار ‌گر و مستبد است و ارزشي براي توده‌ها ندارد» و يا «ولايت فقيه يعني حكومت توتاليتر  و ضد مردمي» و در مقابل در حال حاضر آقاي دكتر احمدي نژاد را كه تنها سخن از جامعه ولايي و عدالت محوري مي‌راند را محكوم به پيروي از پوپوليسم مي‌كنند؟!

دوران اصلاحات كه عقبة رويكردي محافظه كارانه و در حد انفعال و حتي عذر خواهي از غرب و گاه پذيرش اشتباهات انقلاب در مبارزه با آمريكا براي ايران اسلامي بود تا به حدي كه در مجلس ششم طرح سه فوريتي مبني بر پذيرش پروتكل الحاقي، كه ايران اسلامي را ملزم به پذيرش بي‌قيد و شرط پروتكل الحاقي مي‌كرد تصويب و از تريبون مجلس ششم به كذب فرياد بر آورند كه ايران در فعاليت هسته‌اي 19 ساله خود به غرب و آژانس دروغ گفته است؟!؟! و شخص آقاي خاتمي نيز پس از مطرح كردن طرح گفت و گوي تمدن‌ها- براي اولين بار در دوران طاغوت با تشكيل «مركز مطالعات تمدن» از سوي بنياد فرح پهلوي با مسئوليت احسان نراقي، داريوش شايگان و جمشيد بهنام ارائه شده بود.- كه مجمع عمومي سازمان ملل در سال 2001 به اتفاق آراء اين طرح را تصويب كرد. رسماً در مقابل سخن جرج بوش كه ايران را يكي از سه كشور محور شرارت خواند بابت اشغال لانه جاسوسي از طرف ملت ايران از آمريكا عذر خواهي كرده و همچنين در اولين مصاحبه خود با CNN اعلام كرد كه انقلاب ايران، تند‌روي‌هائي داشته و رئيس جمهور امريكا (آبراهام لينكلن) را «شهيد»!! ناميد و براي امريكائيها عذر مي‌آورد كه در امريكا دمكراسي بيش از 200 سال سابقه دارد و شما استاد دمكراسي هستيد ولي ما ايرانيها تازه كار و ناوارد هستيم و تازه مي‌خواهيم دمكراسي را ياد بگيريم و لذا شما جمهوري اسلامي را با آمريكاي لاتين مقايسه نفرمائيد...

دوران اصلاحات را مي‌توان دوران وادادگي و انفعال در برابر زور گويي‌ها و اقدامات خصمانه آمريكا و متحدانش دانست چرا كه در زماني كه آن‌ها از اسلام فاشيستي سخن مي‌رانند اصلاح طلبان به آنان لبخند مي‌زنند! هر چند كه اين نگاه از فكر استعماري، حقارت و عدم اعتماد به نفس ناشي مي‌شود و از اين نظريه كه چشم آبي‌ها بهتر از همه دنيا مي‌انديشند تبعيت مي‌كند.

با آن كه بواسطه نه قاطع مردم در انتخابات سوم تير ماه 1384 به بزرگترين ائتلاف بزرگ اصلاح طلبان ناپايداري بخشيد اما هر از گاهي مي‌توان پرتويي از وادادگي را تماشا كرد. چرا كه مدت زماني از سوم تير نگذشت كه برخي از نيرو‌هاي اپوزيسيوني و راديكالي به خارج از كشور رفته و به فعاليت خود در راه مبارزه براي دمكراسي! پرداختند و كشور‌هاي اروپايي و امريكا نيز آغوش خود را به روي رئيس جمهور سابق گشودند و مكرراً به بهانه‌هاي مختلف او را ميزباني كردند. چرا كه مي‌خواستند به مردم ايران نشان دهند اساساً چطور رئيس جمهوري را مي‌پسندند و در همين حين پخش مصافحه آقاي خاتمي با زنان اجنبيه و بيگانه از سايت‌هاي خبري مسبب تكذيب متعاقب آن شد كه باز اطرافيان اسبق ايشان اين تكذيب را اقدامي رذيلانه دانسته و گفتند : صداقت و راستي شرط در انداختن طرحي نو است.

در مقابل تمام آنچه كه ادبيات سياست خارجي دولت‌هاي هفتم و هشتم و يا اصطلاحاً دوران اصلاحات است كه متعاقباً آن را دوران انفعال و وادادگي خوانديم مي‌توان از ادبيات سياست خارجي دولت نهم در گذر اين دو سال ياد كرد كه در آن توسط شخص رئيس جمهور، برخي از پيش فرض‌هايي كه دهه‌ها در آمريكا به عنوان «اصول مقدس» معرفي مي‌شدند زير سؤال مي‌رود و يا آنكه مي‌توان به خواستگاه متفاوت تئوريك دكتر احمدي‌نژاد اشاره كرد كه در اين 2 سال دائما الگوي حاكم بر روابط بين الملل و ملاك بودن قدرت در معادلات جهاني را به چالش كشيده و با ارائه تئوري عدالت، ضعف و ناكامي كار آمدي نظريه‌هاي پيشين اين حوزه در تشريح وقايع بين الملل را به اثبات رسانده است و با مطرح كردن مباحثي از قبيل تشكيل جبهه همبستگي براي صلح عليه امپرياليسم، كرامت انساني بر پايه عدالت، فروپاشي نظام خانواده و كاهش منزلت زن، تروريسم و اشغالگري، هجوم به فرهنگ‌هاي بومي، گسترش فقر و بي سوادي و محروميت از بهداشت، نقض قوانين حقوق بين الملل توسط سلطه گران، مختومه شدن پرونده هسته‌اي با گفتمان غالب از زمان جنگ جهاني دوم تا به امروز توانسته است در عرصه سياست خارجي احياء كننده گفتمان امام خميني بر مبناي دفاع منطقي، اخلاقي و عزتمندانه باشد همچنان كه دستاورد‌هاي آن را نيز مي‌توانيم در انرژي هسته‌اي و همچنين در ديگر عرصه‌هاي سياست خارجي رصد كنيم.

آقاي دكتر احمدي نژاد كه چندي بيش نيز در دانشگاه كلمبيا كه در حاشيه مجمع عمومي سازمان ملل به سخنراني پرداخت توانست به ضعم كارشناسان رسانه‌اي آمريكا، افكار عمومي امريكا و جهان را در مورد خود و ايران تغير دهد و گفتند كه چه بخواهيم و چه نخواهيم او بر همه تأثير گذاشت. سخنراني احمدي نژاد را كه نيم ميليارد از جمعيت جهان مستقيم مي‌ديدند به گونه‌اي پيش رفت كه در نظر سنجي از دانشجويان دانشگاه كلمبيا، 77% موافق سخنان او بودند و همچنين روزنامه‌هاي اسرائيلي و رسانه‌هاي جناح نئوكان‌هاي آمريكا، احمدي نژاد را پيروز نبرد 48 ساله رسانه‌اي در آمريكا دانستند و 40% مردم آمريكا نيز در نظر سنجي مؤسسه آمريكائي وستنت‌وود، در مقابل اين سوال كه آيا احمدي نژاد را رئيس جمهور خوبي مي‌دانيد يا بوش، به احمدي نژاد رأي دادند.

در آخر نيز مي‌توان به جرأت اين داعيه را داشت كه آقاي دكتر محمود احمدي نژاد براي به اهتزاز در آوردن پرچم ايران اسلامي بر قله‌هاي افتخار در تمامي زمينه‌ها اعم از سياست – فرهنگ – علم – هنر – اقتصاد و صنعت از جسارتي مثل زدني برخوردار است و آنچه كه حائز اهميت مي‌باشد انتخاب دولت اصولگرا است كه چيزي جز كرامت انساني، عدالت و خدمت به ايران اسلامي در تمامي عرصه‌هاي داخلي و خارجي نبوده و مي‌توان با آمار و ارقامي مستند بطور كلي از اين واقعيت دفاع كرد.

نوشته شده توسط محمود در سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386 ساعت 15:56 موضوع | لینک ثابت